Menu

Over Happy Herbi

 

zakelijk-portret-kleur-voluit"Mijn passie is compassievol creëren, dingen maken die mooi zijn om naar te kijken, heerlijk zijn om te proeven, die origineel zijn, maar die ook echt goed voor de wereld zijn en puur. Bewustwording vind ik ontzettend belangrijk, mensen na laten denken over de consequenties van hun keuzes. Maar wel op een positieve manier, laten zien hoe mooi en goed het kan, in plaats van de focus te leggen op hoe slecht bepaalde keuzes zijn. Ik wil laten zien hoe mooi, lekker en goed plantaardige voeding is en vooroordelen over veganisme wegnemen."

 

 

 

 

 

 

Ik ben Daphne Wessel, geboren in 1984 in Amsterdam. Sinds 2001 woon ik in Hoorn.
Mijn beroep omschrijf ik als social food designer, omdat ik producten en gerechten creëer die op alle vlakken sociaal zijn. Al mijn producten zijn veganistisch en biologisch en dat is wel zo lief voor de aarde en haar bewoners. Daarnaast worden alle producten gemaakt zonder gluten en zonder suiker, en deels ook zonder noten. Zo kan iedereen lekker genieten van gezonde, mooie en smaakvolle hapjes. Ook maak ik alleen maar hapjes en gerechten waar mensen zich goed van gaan voelen. En hoe meer blije mensen die leven zonder zichzelf en anderen te schaden, hoe beter onze wereld wordt.

 

If you want the planet to be healthy, wealthy and wise, contribute one healthy, wealthy and wise person to it ~ Dr. Joe Vitale

De ontwikkeling van Happy Herbi

Als kind was ik een enorme dierenliefhebber. Zowel thuis als op school was ik niet gewenst, mensen waren zacht gezegd gemeen tegen me. De dieren waren wel lief voor me dus in de schoolpauze verstopte ik me in de bosjes om rupsjes en kevertjes te bewonderen. Na school liep ik door kleine steegjes om katten te knuffelen, liet ik hondjes van de mensen in het dorp uit en besteedde ik uren in een weiland met de shetlandpony's die ik verzorgde. Ik voedde zelf veulentjes op, die zo op hun gemak bij me waren dat ze in mijn schoot sliepen. Op TV keek ik naar Waku Waku, Animal Planet en National Geographic en maakte ik aantekeningen en tekeningen in een schriftje omdat ik alles wilde weten over dieren. Desondanks at ik wel vlees, al had ik wel het besef dat het van dieren kwam. Ik wilde daarom alleen vlees eten als het niet zichtbaar vlees was...

Op mijn 17e vluchtte ik uit huis. Nog een jaar lang at ik zoals ik thuis gewend was. Totdat ik bij een huisgenoot introk die vegetariër was. Hij at geen vlees omdat hij zelf niet in staat was om een dier te doden en het hypocriet vond om vlees te eten, enkel omdat het kant-en-klaar voor hem in de supermarkt lag. Dat zette me aan het denken, want zelf zou ik dat natuurlijk ook geen dier kunnen doden. Ik at ze omdat ik het gewend was en eigenlijk nooit nadacht over andere opties.
Ik ontdekte vegetarische gerechten en vleesvervangers en merkte op dat ik vegetarisch eten veel lekkerder en gevarieerder vond! Dus, ik werd vegetariër. Eten werd veel leuker en interessanter. Ik maakte gerechten met veel meer verschillende ingrediënten en spannende smaken, in plaats van dat saaie Hollandse bordje met 3 verschillende bestanddelen wat ik gewend was. Daarbij werd het ook veel verser en gezonder, want nu kocht ik verse groenten in plaats van uit de diepvries. Zo at ik voor het eerst in 18 jaar aubergine, want dat had je niet in de diepvries. En ik ontdekte allerlei kruiden.

In 2009 begon ik met de veganistische leefstijl na het lezen van het boekje Skinny Bitch.
Toen ontdekte ik dat ik met vegetarisch eten eigenlijk maar half werk verrichte, ook al at ik biologische zuivel en eieren. Ik kwam er achter dat voor bio zuivel en eieren ook dieren gedood werden. Haantjes worden versnipperd of vergast omdat ze geen eieren kunnen legen en stierkalfjes worden direct weggehaald bij hun moeder en komen in de reguliere vleesindustrie terecht omdat er geen plek voor ze is in de biologische veehouderij. Het was niet alleen het dierenleed wat zorgde voor de omslag in mijn levensstijl, maar vooral ook de logica. Ik besefte me ineens hoe bizar het is om je leven lang melk te drinken van een ander diersoort, terwijl melk bedoeld is voor een zuigeling en koemelk is bedoeld om een kalfje (met 4 magen) 300% te laten groeien in korte tijd.
Daarbij is het gebruik van dierlijke producten niet alleen slecht voor de dieren, maar ook voor de eigen gezondheid, het milieu, en de mensen in de derde wereld. Als aan het eten van dierlijke producten zoveel schade kleeft, en ook nog op zo'n grote schaal, waarom zou ik er dan nog mee doorgaan? Als ik iets niet wil zijn is het dom of destructief. Ik was (en ben) altijd iemand met weinig doorzettingsvermogen en toen ik net begon met de vegan leefstijl dacht ik dat ik het na een paar weken wel weer op zou geven. Maar mijn ogen waren geopend en er was geen weg meer terug. Ik kon niet meer naar dierlijke producten kijken zonder meteen de associatie te hebben van dierenleed en de andere consequenties. Daar wilde ik niet langer medeverantwoordelijk voor zijn.

Ik wist altijd al dat ik ondernemer wilde worden en zocht ook een manier om mijn creatief talent in te zetten ten goede van de dieren. Binnen 2 weken na de vegan start verkocht ik mijn eerste vegan taartje. En toen viel het kwartje. Eten verkoopt veel makkelijker dan de zelfgemaakte hebbedingetjes die ik daarvoor probeerde te verkopen op markten. Ik ontwikkelde 10 verschillende soorten biologische en veganistische taart die zeer gewaardeerd werden door de klanten, maar toch besloot ik er na een paar jaar mee te stoppen. Hoe meer ik me verdiepte in voeding, hoe meer ingrediënten als rietsuiker, zonnebloemolie en tarwemeel me tegen gingen staan. Ik stond niet meer achter mijn eigen producten. Ik ben toen over gegaan op raw food. Dat was weer een nieuwe fase en een nieuwe uitdaging. Ik maakte prachtige gebakjes, zowel hartig als zoet en ook spreads en koekjes. Maar uiteindelijk heb ik besloten om alleen verder te gaan met de houdbare producten: de raw chocolade bonbons & energy balls.

Naast de verkoop van producten heb ik ook nog een tijdje een huiskamerrestaurant gegund, workshops gegeven en cateringklussen gedaan. De focus ligt momenteel meer op de productie en verkoop van de bonbon en energy balls. Maar wanneer de tijd het toe laat, maak ik met veel plezier nog mooie raw vegan taarten en verzorg ik graag nog cateringklussen. Nieuwe, gezonde, mooie gerechten creëren vind ik ten slotte het leukste om te doen!

In de toekomst hoop ik ook de productie van de bonbons uit te kunnen besteden zodat ik de ruimte heb om aan mijn dromen te werken. Ik droom van een huisje en een eigen zaak in Amsterdam. Ik wil een plek creëren waar mensen hun zintuigen de kost kunnen geven en tegelijkertijd geïnspireerd worden om meer liefdevolle keuzes te maken voor zichzelf en de wereld. Dat gaat voor mij verder dan alleen het weglaten van dierlijke producten en andere schadelijke voedingskeuzes. Wat je in je "mind" laat gebeuren is minstens zo belangrijk als fysiek goed voor jezelf zorgen. Voor mij nog een struggle na een zwaar verleden, maar ik ben goed op weg en wil anderen daarbij ook helpen. Vrijwel dagelijks ben ik bezig met mijn persoonlijke ontwikkeling. Vandaar uit wil ik ook een boek wil schrijven over post-traumatic growth en transformaties.

Mijn passie is compassievol creëren, dingen maken die mooi zijn om naar te kijken, heerlijk zijn om te proeven, die origineel zijn, maar die ook echt goed voor de wereld zijn en puur. Bewustwording vind ik ontzettend belangrijk, mensen na laten denken over de consequenties van hun keuzes. Maar wel op een positieve manier, laten zien hoe mooi en goed het kan, in plaats van de focus te leggen op hoe slecht bepaalde keuzes zijn. Ik wil laten zien hoe mooi, lekker en goed plantaardige voeding is en vooroordelen over veganisme wegnemen.